
Klootwijk: 'Spek en soepkip gaan het maken'www.Parool.nl 28-12-09 WOUTER KLOOTWIJK
Jaren geleden was in Nederland een snelkookpan uit India te koop, van de pannenfabriek Hawkins. De pan heette Futura.
Spek uit Balkbrug heeft in Italië stilletjes een prijs gewonnen. Als onderdeel van erwtensoep. Het soepje, van de knapste kok van Zwolle, Jonnie Boer, won de prijs voor het lekkerste gerecht ter wereld. Niet puur de erwtensoep deed het hem, er was truffel in verwerkt. Dat moest om voor de prijs in aanmerking te komen. Maar er zat ook flinterdun gesneden gerookt spek in, van slager John van Broekhuizen, de knapste worstmaker en spekroker van Balkbrug. Topspek met gouden toekomst.
Aan het begin van een nieuw jaar wordt trendwatchers gevraagd wat het jaar zal brengen. Trendwatchers zitten er altijd naast, maar blijven hardnekkig de toekomst voorspellen. Vijf jaar geleden voorspelde een culinaire waarzegster dat spek de nieuwe trend zou worden. Het kwam er niet van. Haar bijzondere gave liet haar weer eens in de steek. Maar let op mijn woorden, in 2010 breekt het spek door.
En de soepkip komt er aan. Daar zat ik zelf fout. Ik voorspelde een jaar geleden al dat de soepkip terug zou keren in de Nederlandse keuken. Dat was te vroeg. Pas na 13 januari. Slagers en poeliers zullen snel uitverkocht zijn en supermarktchefs zullen vertwijfeld naar de hoofdkantoren bellen. Waarom hebben we geen soepkippen en verkopen we alleen plofkippen? Omdat, zeggen de hoofdkantoren, wij het verschil niet meer weten tussen plof en soep. Die kennis ging ergens tussen onze generatie en het bejaardenhuis verloren.
Waarom na 13 januari? Dat is voorkennis. Er komt een spannende tv-uitzending over de soepkip, ik weet er het fijne van en kan het dus alvast doorgeven.
Er is een goede reden voor doorgaans slecht geïnformeerde diervrienden in de politiek en van de aktie, om het eten van soepkip warm aan te bevelen en er zelf ook wat van te nemen. Een soepkip was bij leven een legkip en dat leven heeft bijna anderhalf jaar geduurd. Uitgelegde legkippen worden geslacht. Maar lang niet allemaal dicht bij huis. Er gaan veel kippen levend op transport naar slachthuizen in verre buitenlanden. Het is geen pretje, zo'n lange reis naar bijvoorbeeld het ijskoude Polen. Ze zijn beter af als ze in Nederland worden geslacht. In Friesland gebeurt dat nog en het zou weer op meer plaatsen moeten gebeuren, dichtbij de kippen.
Nog een voorspellinkje? Jazeker en het heeft wat met de soepkip van doen. De drukpan komt glorieus terug de keuken in. De snelkookpan. Soepkip en drukpan zijn met elkaar getrouwd. In een uur trekt men in zo'n pan de best denkbare kippenbouillon. Truffeltje er bij en je wint er een prijs mee in Italië. De kip zelf valt na de kook van de botjes en smaakt tien keer beter dan een ploffer die maar zes weken heeft geleefd.
Er is nieuws over een oude drukpan. Jaren geleden was in Nederland een snelkookpan uit India te koop, van de pannenfabriek Hawkins. De pan heette Futura. Een bijzonder ontwerp. Het ovalen deksel gaat niet op de pan maar er in en sluit af tegen de bovenbinnenrand van de pan. De pan raakte in de vergetelheid maar ik hoorde ervan van verstokte liefhebbers. Ze vinden, schreven ze mij, dat hij terug belangstelling verdient van keukenwinkeliers en soepkippenkokers. Twee winkeliers, die ook postorderen, gingen op zoek naar de fabrikant in India.
Die wilde geen tien of twintig pannen naar Nederland sturen, alleen een schip vol. Goed, zeiden de waaghalzen in Utrecht en Rotterdam, doe maar een schip vol van die pannen in zes verschillende maten. Een buitenkansje: www.kookpunt.nl. Voor zestig euro heb je al de kleinste maat (2 liter) Futura uit Rotterdam in huis. (LP of via Kookpunt's online-kookwinkel!)
Jaren geleden was in Nederland een snelkookpan uit India te koop, van de pannenfabriek Hawkins. De pan heette Futura.
Spek uit Balkbrug heeft in Italië stilletjes een prijs gewonnen. Als onderdeel van erwtensoep. Het soepje, van de knapste kok van Zwolle, Jonnie Boer, won de prijs voor het lekkerste gerecht ter wereld. Niet puur de erwtensoep deed het hem, er was truffel in verwerkt. Dat moest om voor de prijs in aanmerking te komen. Maar er zat ook flinterdun gesneden gerookt spek in, van slager John van Broekhuizen, de knapste worstmaker en spekroker van Balkbrug. Topspek met gouden toekomst.
Aan het begin van een nieuw jaar wordt trendwatchers gevraagd wat het jaar zal brengen. Trendwatchers zitten er altijd naast, maar blijven hardnekkig de toekomst voorspellen. Vijf jaar geleden voorspelde een culinaire waarzegster dat spek de nieuwe trend zou worden. Het kwam er niet van. Haar bijzondere gave liet haar weer eens in de steek. Maar let op mijn woorden, in 2010 breekt het spek door.
En de soepkip komt er aan. Daar zat ik zelf fout. Ik voorspelde een jaar geleden al dat de soepkip terug zou keren in de Nederlandse keuken. Dat was te vroeg. Pas na 13 januari. Slagers en poeliers zullen snel uitverkocht zijn en supermarktchefs zullen vertwijfeld naar de hoofdkantoren bellen. Waarom hebben we geen soepkippen en verkopen we alleen plofkippen? Omdat, zeggen de hoofdkantoren, wij het verschil niet meer weten tussen plof en soep. Die kennis ging ergens tussen onze generatie en het bejaardenhuis verloren.
Waarom na 13 januari? Dat is voorkennis. Er komt een spannende tv-uitzending over de soepkip, ik weet er het fijne van en kan het dus alvast doorgeven.
Er is een goede reden voor doorgaans slecht geïnformeerde diervrienden in de politiek en van de aktie, om het eten van soepkip warm aan te bevelen en er zelf ook wat van te nemen. Een soepkip was bij leven een legkip en dat leven heeft bijna anderhalf jaar geduurd. Uitgelegde legkippen worden geslacht. Maar lang niet allemaal dicht bij huis. Er gaan veel kippen levend op transport naar slachthuizen in verre buitenlanden. Het is geen pretje, zo'n lange reis naar bijvoorbeeld het ijskoude Polen. Ze zijn beter af als ze in Nederland worden geslacht. In Friesland gebeurt dat nog en het zou weer op meer plaatsen moeten gebeuren, dichtbij de kippen.
Nog een voorspellinkje? Jazeker en het heeft wat met de soepkip van doen. De drukpan komt glorieus terug de keuken in. De snelkookpan. Soepkip en drukpan zijn met elkaar getrouwd. In een uur trekt men in zo'n pan de best denkbare kippenbouillon. Truffeltje er bij en je wint er een prijs mee in Italië. De kip zelf valt na de kook van de botjes en smaakt tien keer beter dan een ploffer die maar zes weken heeft geleefd.
Er is nieuws over een oude drukpan. Jaren geleden was in Nederland een snelkookpan uit India te koop, van de pannenfabriek Hawkins. De pan heette Futura. Een bijzonder ontwerp. Het ovalen deksel gaat niet op de pan maar er in en sluit af tegen de bovenbinnenrand van de pan. De pan raakte in de vergetelheid maar ik hoorde ervan van verstokte liefhebbers. Ze vinden, schreven ze mij, dat hij terug belangstelling verdient van keukenwinkeliers en soepkippenkokers. Twee winkeliers, die ook postorderen, gingen op zoek naar de fabrikant in India.
Die wilde geen tien of twintig pannen naar Nederland sturen, alleen een schip vol. Goed, zeiden de waaghalzen in Utrecht en Rotterdam, doe maar een schip vol van die pannen in zes verschillende maten. Een buitenkansje: www.kookpunt.nl. Voor zestig euro heb je al de kleinste maat (2 liter) Futura uit Rotterdam in huis. (LP of via Kookpunt's online-kookwinkel!)

























